Στο λόφο της Μάρπησσας, στην ανατολική πλευρά της Πάρου, βρίσκεται το Μουσείο γλυπτικής «Νίκος Περαντινός».

Ο Νίκος Περαντινός γλύπτης, απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών από το εργαστήριο του Θωμά Θωμόπουλου συνεχίζει τις σπουδές του στο Παρίσι. Το 1941 διορίζεται μόνιμος γλύπτης του Αρχαιολογικού Μουσείου όπου εκτέλεσε σημαντικές αποκαταστάσεις αρχαίων γλυπτών. Υπήρξε δάσκαλος της απλότητας και της κλασικής φόρμας, κατά καιρούς παίρνει πολλές διακρίσεις και βραβεία και η δουλειά του ξεχωρίζει.
Το 1964 γυρίζοντας από το Παρίσι ιδρύει το εργαστήρι Μαρμαρογλυπτικής στην Αγία Άννα της Πάρου, θέλοντας να δώσει συνέχεια στην παράδοση της Γλυπτικής στην Πάρο. Τα εργαστήρια αυτά είναι ανοικτά για άτομα κάθε ηλικίας που αγαπούν το χώρο γλυπτικής.
Το Μουσείο λειτούργησε αμέσως μετά το θάνατό του το 1991, στην Πάρο, σε μια μικρή αίθουσα. Τα 18 χρόνια που πέρασαν τα Δ.Σ. του Μουσείου προσπάθησαν και πέτυχαν να επεκταθεί το Μουσείο με την βοήθεια του Δήμου Πάρου και του Υπουργείου Πολιτισμού. Σήμερα βρίσκεται σ’ ένα πανέμορφο νεοκλασικό κτίριο ανακαινισμένο και στις πέντε μεγάλες αίθουσές του φιλοξενεί γλυπτά, έργα του Νίκου Περαντινού.

Τηλέφωνο: 22840-41217, 22840-23851
Ώρες λειτουργίας: Καλοκαίρι κάθε μέρα (07.00 - 15.00).

Εργαστήρι «Ν. Περαντινού»
Αγ. Άννα – Παροικιά 844 00, Τηλέφωνο: 22840-23851

Στο Ιστορικό και Λαογραφικό μουσείο Πάρου (Συλλογή Όθωνα Κάπαρη), το οποίο βρίσκεται παραπλεύρως της πλατείας της Νάουσας, ενός από τους γραφικότερους οικισμούς της Πάρου, βρίσκεται η προσωπική συλλογή του Όθωνα Κάπαρη, επιφανούς και προσφιλούς παριανού γιατρού.

Υπάρχουν ευρήματα από τη Μυκηναϊκή Ακρόπολη των Κουκουναριών, αρχαία νομίσματα, χάρτες, αντικείμενα από την καθημερινή ζωή των αγροτών της Πάρου, ναυτικά αντικείμενα, ιστορικά βιβλία κ.λπ.

Υπάρχει επίσης πλούσιο φωτογραφικό υλικό από την Νάουσα της δεκαετίας του ’50, που ο ίδιος φωτογράφισε. Στο Μουσείο, το οποίο διαχειρίζεται, βρίσκεται πάντα ο κ. Γιάννης Βασιλιόπουλος, ο οποίος πρόθυμα ξεναγεί τους επισκέπτες.

Τηλέφωνο: 22840-53453

Το Βυζαντινό μουσείο Πάρου βρίσκεται στο χώρο της Εκατονταπυλιανής, στην Παροικιά.

 

Σ’ αυτό υπάρχουν σπάνιες εικόνες του 17ου και 18ου αιώνα, εκκλησιαστικά αντικείμενα και πολύτιμα κειμήλια, της μεταβυζαντινής ιστορίας της Πάρου.
Η συλλογή εικόνων και κειμηλίων στην Εκατονταπυλιανή άρχισε στις αρχές του αιώνα μας, με πρωτοβουλία του αρχιμανδρίτη και εφημερίου της Εκατονταπυλιανής Γεωργίου Φιλ. Σκαραμαγκά (1867-1944). Σε πρώτη φάση περιελάμβανε έργα που βρίσκονταν από αιώνες στον ίδιο το ναό και άλλα που συνελέγησαν από εκκλησίες της Παροικίας.

Με το θάνατο όμως του πατρός Γεωργίου Σκαραμαγκά, ο οποίος από το 1936 είχε διοριστεί έκτακτος επιμελητής αρχαιοτήτων, το μουσείο έκλεισε. Αργότερα, επί αρχιερατείας του μακαριστού Μητροπολίτη Επιφανίου, η συλλογή μεταφέρθηκε σε τρία κελλιά του επάνω ορόφου της νότιας πτέρυγας του κτηριακού συγκροτήματος της Εκατονταπυλιανής, τα οποία είχαν ειδικά διασκευαστεί για να τη στεγάσουν. Έτσι, το «Βυζαντινό Μουσείο Πάρου» λειτούργησε πάλι, για μικρό όμως χρονικό διάστημα, σε αυτούς τους χώρους. Μετά την εκδημία του Μητροπολίτη Επιφανίου, το μουσείο έκλεισε για δεύτερη φορά και τα έργα συγκεντρώθηκαν και αποθηκεύτηκαν σε ένα κελλί. Εν τω μεταξύ, το 1967, αρκετές από τις εικόνες της συλλογής συντηρήθηκαν επιτόπου από το προσωπικό των τότε Κεντρικών Εργαστηρίων Συντήρησης και αργότερα, το 1980-81, συντηρήθηκαν και άλλες εικόνες στο Κέντρο Συντήρησης Αρχαιοτήτων της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας.

Τον Απρίλιο του 1993, επί αρχιερατείας του Μητροπολίτη Αμβροσίου, έγινε και πάλι δυνατή η επανέκθεση τμήματος της συλλογής από τη 2η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, με την ολόθερμη συνεργασία και συμπαράσταση της Διοικούσας Επιτροπής του Προσκυνήματος. Παράλληλα άρχισε η σταδιακή συντήρηση στο εργαστήριο της ίδιας Εφορείας και των υπόλοιπων εικόνων.

Η νέα έκθεση εγκαινιάστηκε την 21 Μαΐου 1996, κατά τον εορτασμό των 17 αιώνων Εκατονταπυλιανής, και στεγάστηκε σε τρείς ισόγειους ενοποιημένους χώρους, ένα παρεκκλήσι και δύο αίθουσες, στη νοτιοδυτική γωνία του συγκροτήματος των κελλιών της Εκατονταπυλιανής, εκεί όπου παλαιότερα λειτουργούσαν τάξεις του Δημοτικού Σχολείου της Παροικιάς. Περιελήφθησαν προς το παρόν όσα έργα ήταν σε καλύτερη κατάσταση διατήρησης.

Στην πρώτη και μεγαλύτερη αίθουσα εκτίθενται κυρίως εικόνες, στο μικρό παρεκκλήσι ξυλόγλυπτα και στην τρίτη αίθουσα άμφια, πόρπες, άλλα εκκλησιαστικά κειμήλια και ο ξυλόγλυπτος επιτάφιος της Εκατονταπυλιανής. Στις δύο μικρότερες αίθουσες, σε ειδικές προθήκες, εκτίθενται και λίγα έργα αργυροχοΐας. Τα υπόλοιπα κειμήλια της συλλογής φυλάσσονται σε ένα κελλί του συγκροτήματος.

Έκτοτε η συλλογή εμπλουτιζόταν συνεχώς είτε από δωρεές, είτε με την περισυλλογή και άλλων εικόνων.

Τηλέφωνο: 22840-21243
Ώρες λειτουργίας: Το καλοκαίρι ανοιχτά όλη μέρα

Ξιφαρά
Ανοιχτή, αμμουδιά, 1,5 χιλιόμετρο ανατολικά της Νάουσας, με αμμουδιά και βότσαλα, χωρίς φυσικές σκιές. Για όσους αναζητούν μια ήσυχη παραλία, κοντά στη Νάουσα.

Αμπελάς
Η παραλία που βρίσκεται στο ομώνυμο ψαροχώρι, 4 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Νάουσας. Αν θέλετε να είστε αυτόνομοι, πάρτε μαζί σας ομπρέλα, καθώς οι φυσικές σκιές είναι ελάχιστες. Το γεγονός ότι είναι μέσα στον κόλπο του Αμπελά, δίνει τη δυνατότητα να πιείτε έναν καφέ και να φάτε σε κάποιο από τα ταβερνάκια, κοντά στη θάλασσα. Στο μικρό λιμανάκι, οι ψαράδες αράζουν τις βάρκες τους, καθώς ο Αμπελάς είναι ένα φυσικό ορμητήριο που προφυλάσσει από τους βοριάδες.

Σάντα Μαρία
Δύο χιλιόμετρα ανατολικά της Νάουσας, στην ανατολική πλευρά του νησιού, βρίσκεται η Σάντα Μαρία. Μια μεγάλη αμμουδερή παραλία, με πεντακάθαρα νερά, πλήρως οργανωμένη, με ομπρέλες, ξαπλώστρες και θαλάσσια παιχνίδια. Εδώ κι εκεί λίγα αλμυρίκια πάνω από τη θάλασσα, απλά για να ολοκληρώσουν την εικόνα μιας πολύ όμορφης μεγάλης αμμουδιάς, καθώς πάνω από τη θάλασσα υπάρχουν μπαράκια και τουριστικά μαγαζάκια για όλα τα γούστα. Λίγο βορειότερα οι μικρότερες αμμουδιές, με τους κέδρους και τους αμμόλοφους, είναι εξίσου μαγευτικοί και λιγότεροι πολύκοσμοι. Εδώ κι εκεί, στους φυσικούς όρμους αράζουν μικρά σκάφη. Οι αμμουδιές της Σάντα Μαρία αποθεώνονται, κάθε καλοκαίρι, από χιλιάδες νέους που τις προτιμούν, γιατί συνδυάζουν φυσική ομορφιά και διασκέδαση.

Μοναστήρι
Το Μοναστήρι είναι μια μεγάλη αμμουδιά, απόλυτα προφυλαγμένη από τους αέρηδες και πλήρως οργανωμένη. Είναι από τα δημοφιλή στέκια για τη νεολαία, το καλοκαίρι. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του κόλπου της Νάουσας, στην είσοδο του περιβαλλοντικού πάρκου Πάρου. Πήρε το όνομά της από το Μοναστήρι του Άη Γιάννη Δέτη, που δεσπόζει σε ύψωμα πάνω από την παραλία. Η δημοτικότητα έφερε και την ανάπτυξη, αφού, τα τελευταία χρόνια, μπαράκια, εστιατόρια και καφέ δημιουργήθηκαν για να συνδυάσουν τη θάλασσα με τη διασκέδαση και το καλό φαγητό, με θέα τη γραφική Νάουσα. Πίσω από το μεγάλο πετρόχτιστο αναψυκτήριο με τους φοίνικες, υπάρχει και το υπαίθριο θέατρο, στο οποίο διοργανώνονται, κάθε χρόνο, εκδηλώσεις. Κάποιες φορές, στα ρηχά νερά, βρίσκουν καταφύγιο άγρια πουλιά, σε σημεία που διαμορφώνονται μικροί υγρότοποι.

Άγιοι Ανάργυροι
Μια μεγάλη αμμουδιά, με λίγα αλμυρίκια για φυσική σκιά και πολλές ξαπλώστρες και ομπρέλες για την εξυπηρέτηση των λουομένων είναι, η παραλία των Αγίων Αναργύρων, που βρίσκεται στην ανατολική άκρη του οικισμού της Νάουσας. Πάνω από την ακτή υπάρχουν αρκετά ξενοδοχεία και συγκροτήματα με ενοικιαζόμενα δωμάτια, ενώ στις άκρες του κόλπου βρίσκονται δύο μικροί μώλοι που δένουν μικρά σκάφη.

Λάγγερη
Άλλη μία εξωτική πλευρά της Πάρου αποκαλύπτεται στην ακτή της Λάγκερης, που βρίσκεται μόλις 2 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Νάουσας, στην εσωτερική πλευρά του κόλπου. Ένας μικρός παράδεισος που σχηματίζεται σε μία στενή νησίδα κατάλευκης άμμου ανάμεσα στην Πάρο και ένα μικρό νησάκι, μέσα στον κόλπο της Νάουσας, το οποί απέχει μερικές δεκάδες μέτρα περπατώντας μέσα στα καταγάλανα νερά. Εδώ κι εκεί θα δείτε κέδρους και αλμυρίκια. Η παραλία δεν είναι οργανωμένη και με ελάχιστα σπίτια διάσπαρτα στην γύρω περιοχή. Γι αυτό είναι ιδανική αν ψάχνετε μία παραλία μακριά από τον πολιτισμό, σε ένα τοπίο ιδιαιτέρου φυσικού κάλους.